ჩვენი საგანძური

robaqidze გრიგოლ რობაქიძის „მიმართვა ქართველი ახალგაზრდობისადმი“ არის მწერლის ერთ-ერთი უიშვიათესი აუდიოჩანაწერი. მიმართვა ეთერით გადაიცა 1954 წლის 26 ივლისს, როცა ემიგრაციაში მცხოვრები მწერალი რადიო თავისუფლების მიუნხენის ოფისში იმყოფებოდა სტუმრად. "მამული გულით გიხმობთ შორეთითგან, ახალგაზრდებო! თუ ჩემი მწერლური ნაქმი უცნობიათქვენთვის, სახელი მაინც გაგეგონებათ ჩემი. შემეკითხებით, რატომ დავტოვე საქართველო, ჩვენი მამული და დედული, ეგზომ მშვენიერი და ტკბილი? მოგითხრობთ. ბოლშევიკები გაჰყვირიან, „ხალხურ დემოკრატიას“ ვამყარებთო. სიყალბე მათი ამ სახელდებაშიაც სჩანს: „დემოს“ (δήμος) ნიშნავს ბერძნულად ხალხს; მაშასადამე, „ხალხური დემოკრატია“ ასე უნდა იკითხებოდეს: „ხალხური ხალხო-კრატია“. ვამყარებთ დემოკრატიასო, უფრო მართალი იქნებოდა, ეთქვათ: „ვამყარებთ დემონოკრატიას“. ეს არაა ხუმრობა. ადამიანისათვის უკანასკნელი საყრდენი უზენაესია – ღმერთი. საბჭოეთში კი, ყოველი რწმენა ზებუნებრივისა დადაგულია ლენინის ქეძაფი სიტყვით: «труположество». ყურები გვაქვს გამოჭედილი, ხალხთა კეთილდღეობისათვის ვიბრძვითო; ამავე დროს, ხალხს, როგორც ცოცხალს კრებულს, ბასრი დანით სახსრებს უხსნიან. ხალხის ალაგს აქ მასაა გამეფებული, რომელშიაც პიროვნება, ეს უღვთიერესი მოვლენა, სრულიად ითქვიფება. არავითარი სახე აქ არაა და მაშასადამე, არავითარი სახიერი. დილითგან შუაღამემდე გაისმის: „დავეწიოთ, გავუსწროთ!“ ხალხი წელზე ფეხს იდგამს და ჭაპან-წყვეტაშია. ყოველი ცალკეული - ნუმერია მხოლოდ და ნუმერი – ნაკელი, ასე წოდებულ „სოციალისტური მშენებლობისათვის“. ვამეტებ? დღევანდელი მოდგმა ნაკელად ეფინება ხვალინდელს, ხვალინდელი ასევე უნდა ეფინებოდეს მომავალს და ასე, დაუსრულებლად. რაც ნოყიერდება ნაკელით, არის მხოლოდ კოლექტივი - ბნელი და უსახელო. ხალხისათვის რჩეული თავის თავს სწირავდა და როგორც გმირი, სახელი მისი ნათელით იფინებოდა მთელი ისტორიის კიდეგანით. საბჭოეთში ქანცმორეული «стахановец»-ი, კოლექტივისათვის გაწირული, ამოტივტივდება ხოლმე გაზეთის ფურცლებზე და ამ ფურცლებთან ერთად, რომელთაც სხვა მიზნისათვის ხმარობენ, ივიწყება ისე, რომ მისი სახსენებელიც აღარ რჩება. მცენარე იზრდება; ქართველთა გენია იტყვის: მცენარე ხარობს. არის სიხარული საბჭოეთის მშენებლობაში? ძველად გლეხი, თითქო მზის თესლებით სავსე, სიყვარულით უახლოვდებოდა მიწას, ვითარ ქმარი, რათა გაენაყოფიერებია მისი საშო. მიწა ნაყოფს გამოიღებდა მადლით, გლეხი სიხარულით თვრებოდა. თუ მონახავთ ასეთს გლეხს რომელიმე კოლმეურნეობაში, თუგინდ ერთადერთს, სიტყვა უკან წამიღია. ვერ მონახავთ. ადამიანი მხოლოდ და მხოლოდ მაშინაა ადამიანი, როცა იგი თავის-უფალია; თავის-უფლებაა ღვთიური ელემენტი ადამიანში. ვინაა თავისუფალი საბჭოეთში? ა-რ-ა-ვ-ი-ნ. იქ ყველაფერი აკრძალულია, რაიც არაა ბრძანებული. მბრძანებელი?! დღეს რომ ერთი მბრძანებლობს, ხვალ იგი დასახვრეტად მიჰყავთ. ბერიას ხვედრი საბჭოეთში გამონაკლი არაა. იქ იგი ყოველდღიური მოვლენაა. დამხვრეტთ გუშინდელი მბრძანებელისა შიშის ქარი ურბენთ სახსრებში; ფიქრობენ რა, მათაც არ ხვდეთ ეს ბედი. არის ეს დემონოკრატია? შესაძლოა,2 შემედაოთ ამ დებულების გამო, გარნა ვიცი, რომ სადღაც, მიმალულ კუნჭულში თქვენი არსისა დამეთანხმებით. თანხმობას მყისვე მიჩქმალავთ, რადგან შიში აგიყვანთ, მალული აზრი თქვენი, რომ არ იქნეს ყურადღებული. საბჭოეთში კაცს შიშის გამო მოსვენებით ვერც კი დაუძინია - ეშინია, სიზმარში ბოდვით არ წამოცდეს გულნადები აზრი რაიმე. ასეთია საბჭოეთის "სამოთხე". ეს "სამოთხე" მივატოვე და არა ნამდვილი სამოთხე, შეუდარებელი სამშობლო ჩვენი. მოწყვეტილი ვარ ჩვენს დედამიწას, ხოლო შორეული ფესვებით მაინც მასთან ვარ. ეს ფესვებია უცხოეთში რომ მაცოცხლებენ. ქალნო და ვაჟნო, ახალგაზრდებო! დღე არაა თქვენზე და თქვენთვის არ ვფიქრობდე - გულაჩუყებული და თვალცრემლმორეული. ვფიქრობ, თქვენში შეჭრილია ბოლშევიზმის გამხრწნელი ძალა. თანვე, ამასაც ვიგულვებ, რომ ეს შეჭრა ძირა ფენებს თქვენი არსისა ჯერ კიდევ არ წვდენია. თუ რაა ეს ფენები, ამას ერთი მაგალითი ნათლივ დაგისახავთ. იყო ერთი ქართველი, თავადი, ანარქისტი და თავდადებული მამულიშვილი - ვარლამ ჩერქეზიშვილი. ქართული მას არ ემარჯვებოდა. საქართველოს ბავშვობითგან იყო მოწყვეტილი. იცოდა რუსული, ფრანგული და ინგლისური. სიკვდილის წუთებში, როცა ადამიანის მთელი არსი შეირხევა საუკუნეთაგან მოშვებული ფესვებით, მას უეცრად რუსულიც დაავიწყდა, ფრანგულიც და ინგლისურიც. მომაკვდავმა ქართულად იწყო ლუღლუღი. აი, რა ძალის არიან ძირა ფენები ადამიანისა, განსაკუთრებით - ქართველისა. ეს რომ არ ვიცოდე, ამ სიტყვითაც არ მოგმართავდით. გულწრფელ იღეთ ყურად სიტყვა ესე, სიტყვა, რომელიც წრფელი გულითგანაა წარმოშვებული და მამური გრძნობებით თქვენკენ მოშვებული. დაენდვეთ მხოლოდ და მხოლოდ ხმას იდუმალს ამ ძირა ფენებითგან; იქაა გულისძგერა და მაჯისცემა საქართველოსი; იქაა გონმეტყველება მისი. ისმენთ ამ ხმას, თქვენში წამოიჭრებიან: წმინდა ნინო, რომელმაც ვაზის ჯვარით გვაზიარა ქრისტეს მცნებას, დავით აღმაშენებელი – ფუძემდებელი საქართველოს ხელმწიფებისა, მეფე თამარ - მზიური შარავანდი ამ ხელმწიფებისა, ქეთევან დედოფალი – წმიდა ნინოს დობილი, წამებული ვაზის ჯვარისათვის. მესიტყვენი დიდი კარდუსი, ჩვენი მითიური თავრმდგენისა: იაკობ ხუცესი, გიორგი მერჩულე, შოთა, სულხან-საბა ორბელიანი, ილია, აკაკი, ვაჟა - წამოიჭრებიან თქვენში ძლევამოსილებით და მხრებში ამართულთ თქვენ ვერა გძლევთ რა, იყვეს იგი თუგინდ დემონური ძალა ბოლშევიზმისა. დაიმყენით სიტყვა ესე თქვენ ყმაწვილ გულებში. ახალგაზრდებო, ხალას-ნერგებო საქართველოს მომავლისა! გესმით? გიხმობთ ქართველი მწერალი, რომელსაც მწერლური გეზით ჯერ კიდევ მარჯით აქვს ამართული მარჯვენათი მზიურ-მეწამული ალამი საქართველოსი. ისმინეთ ხმა ჩემი და ჩემთან ერთად გადასძახეთ მშობლიურ მთა-ველებს: მზეგრძელ იყავ, საქართველო! გრიგოლ რობაქიძე. 1954 წ. დასაკრავი სიები: სამოტივაციო ოქროს ფონდი ჩვენი საგანძური

რუსთავი-2. კურიერი P.S. 21. 09. 2025 სიუჟეტის ავტორები: მარიამ შანშიაშვილი, ზურა ნერგაძე, ლიკუნა გოგიშვილი დამატებით: უნიკალური კვლევითი საქმიანობა ქუთაისის საერთაშორისო უნივერსიტეტში - იმალება თუ არა თითოეული სიტყვის მიღმა დაშიფრული ინფორმაცია? 21. 09. 2025 ანტიკურ და ბიზანტიურ წყაროებში ქართლი ცნობილი იყო, როგორც იბერია; ადრეფეოდალური მონარქიული სახელმწიფო აღმოსავლეთ და სამხრეთ საქართველოს ტერიტორიაზე ძველი წელთ აღრიცხვის ძვ.წ. III — ახ.წ. VI საუკუნეებში მდებარეობდა; სამეფოს სათავეში ედგა ფარნავაზი, დედაქალაქი კი არმაზი იყო. დასავლურ წყაროებში, იბერიის ნახევარკუნძულისგან გასამიჯნად, ქართლს "აღმოსავლეთის იბერიად" ან "კავკასიის იბერიად" მოიხსენიებდნენ. იბერიული ცივილიზაციის შესახებ, დღემდე, ჩვენამდე არაერთმა მითმა თუ ლეგენდამ მოაღწია. კაცობრიობის ამ უძველესი წარსულის შესწავლა მეცნიერების მთავარი გამოწვევაა და თავსატეხია. ვინაიდან იმ პერიოდში წერილობითი წყაროები შემორჩენილი არ არის, თანამედროვე ტექნოლოგიებმა მკვლევრებს შესაძლებლობა მისცა, ისტორია ზუსტ სამეცნიერო დარგებთან მიეახლოებინათ. იბერიის ტერიტორია დასახლებული იყო უძველესი დროიდან რამდენიმე მონათესავე თემის მიერ. იბერიულმა ტომებმა მსოფლიოს ხალხებს არა მხოლოდ რიტუალები, ვარსკვლავთმრიცხველობა, გეომეტრია, დროის, კალენდარული აღრიცხვა ასწავლეს, არამედ დაგვიტოვეს ცოდნა ადამიანის არსსა და სამყაროს სტრუქტურაზე. მეცნიერები ფიქრობენ, რომ მათ საკრალური ნიშნები ჰქონდათ და ეს დაშიფრული ინფორმაცია ანბანში ჩადეს. ვინ იყვნენ იბერიული ტომები? რა ენაზე საუბრობდნენ და რა ცოდნას ინახავს იბერიული ცივილიზაციის დამწერლობა? - ეს ამ მეცნიერი კაცის მთავარი საფიქრალია, რომელზეც მუშაობაც წლები წინ დაიწყო, კვლევის პროცესში კი დიდ აღმოჩენამდეც მივიდა. აღმოაჩინა უძველესი კრიპტოგრაფიული მეთოდი, რომლითაც, მეცნიერის მტკიცებით, ძველი ქართული დამწერლობაა შექმნილი. ქართველი მკვლევრების ცნობით, აღმოჩენა ეყრდნობა "ბიბლიის გაშიფვრის მეთოდად" ცნობილ რიცხულ სტრუქტურას (ჰემატრიას). ალიკო ცინცაძე გვიყვება, რომ სწორედ ამ აღმოჩენამ გახსნა მე-10 საუკუნის იოანე ზოსიმეს ხელნაწერი "ქებაი და დიდებაი ქართულისა ენისაი", ახლებურად წაიკითხა ლეონტი მროველის "ქართლის ცხოვრება", რუსთაველის "ვეფხისტყაოსანი". სამიათასწლოვან წარსულში გადაწია ამირანზე თქმულების დათარიღება, ახლებურად განსაზღვრა ქართული ანბანის შექმნის პერიოდი, ამოხსნა ბაბილონის გოდოლის ბიბლიური ამოცანა. პროფესორი ალიკო ცინცაძე ამტკიცებს, რომ დაშიფრული დამწერლობა ჯერ კიდევ ფარნავაზის დროიდან იყო და 5 000-მდე კონკრეტული ინფორმაციის მქონდე სიტყვა არსებობდა, ეს სიტყვები კი მაშინ არა შინაარსის, ბგერების მიხედვით, არამედ მექანიკურად რიცვ-მნიშვნელობების მიხედვით იქმნებოდა. მეცნიერისთვის კვლევებით დადასტურდა ისიც, რომ, უხსოვარ დროში, ეს დაფარული ცოდნა საქართველოში კი არ მოვიდა, არამედ საქართველოდან წავიდა. ქუთაისის საერთაშორისო უნივერსიტეტში საჯარო ლექცია ჩაატარა და სწორედ აქ უთხრა აუდიტორიას, რომ უნივერსიტეტში იბერიული კულტურული მემკვიდრეობის ცენტრი გაიხსნებოდა და ამ მიმართულებით კვლევები უფრო გააქტიურდებოდა. პროფესორს სჯერა, რომ საქართველოს დაკარგული ისტორია ამ უნივერსიტეტის კედლებში გაცოცხლდება და თაობებს გადაეცემა. იმისთვის, რომ იბერიული მემკვიდრეობის კვლევები უფრო აქტიურად გაგრძელდეს და სამეცნიერო მტკიცებულებები შეგროვდეს, ქუთაისის საერთაშორისო უნივერსიტეტი (KIU) ენათმეცნიერების მიმართულებით უნიკალურ კვლევით საქმიანობას იწყებს. პროექტი საქართველოს მთავრობისა და საერთაშორისო-საქველმოქმედო "ფონდი ქართუს" ხელშეწყობით ხორციელდება. ამ დროისთვის, ქუთაისის საერთაშორისო უნივერსიტეტში ჰუმანიტარული ფაკულტეტი არ არის, უახლოეს პერიოდში კი ენათმეცნიერება მათემატიკურ მეცნიერებებთან ერთად შეისწავლება. უშორესი ისტორიული წარსულიდან შემორჩენილი ენობრივი მასალის შესწავლა კრიპტოგრაფიისა და კულტურული ანთროპოლოგიის მეთოდოლოგიებს დაეყრდნობა. 77 წლის მეცნიერი, რომელმაც იბერიის ისტორიის დაკარგული ფრაგმენტები აღადგინა, კვლევა სამეცნიერო საქმიანობას ახლა ქუთაისის საერთაშორისო უნივერსიტეტში განაგრძობს, აუდიტორიებში კი მალე სტუდენტებსაც დაელოდება. https://rustavi2.ge/ka/news/325851 დასაკრავი სია: ჩვენი საგანძური