Polio - brakujące wykłady ze studiów medycznych

Polio: wszystkie te rzeczy, które pominięto w programie studiów medycznych.
Każdy z nas był kiedyś odporny na polio. Aż do późnych lat XIX wieku wirus polio nie był przyczyną porażeń.
Nie znano wtedy sposobu na zdiagnozowanie polio u ludzi.
Nawet nakłucia lędźwiowe często dawały mylne wyniki.
Dlatego też "polio" często mylono z: wirusowym zapaleniem opon mózgowych, poprzecznym zapaleniem rdzenia kręgowego, syndromem chronicznego zmęczenia, zapaleniem rdzenia kręgowego, zespołem Guillaina-Barrégo, ostrym porażeniem wiotkim i wieloma innymi przypadłościami.
Franklin Roosevelt, facet z plakatów polio, wcale nie miał "polio".
Nawet sam prezydent Stanów Zjednoczonych został błędnie zdiagnozowany jako cierpiący na "polio".
Większość przypadków zdiagnozowanych jako "polio" były to w rzeczywistości osoby zatrute arszenikiem lub pestycydem DDT.
DDT uznane zostało za nieszkodliwe i stosowano je do spryskiwania żywności.
Rozpylano ten pestycyd na basenach. Pryskano nim dzieci.
Te dzieci, u którzy dostrzeżono symptomy porażenia, mogły zostać unieruchomione nawet na lata.
Takie leczenie często gwarantowało permanentny paraliż.
Fundacja March of Dimes płaciła za leczenie polio - paraliżu dziecięcego.
Więc rodzice prosili szpitale o zdiagnozowanie u swoich dzieci "polio".
W roku 1952, najgorszym roku epidemii, polio zabiło 3.145 osoby.
Tego samego roku zginęło: 5.719 na kiłę, 6.943 na astmę, 21.060 na gruźlicę, ponad 200.000 na raka.
Zgadnijcie teraz, która z tych chorób miała swoją fundację charytatywną kierowaną przez guru marketingu?
Po roku 1951 stosowanie DDT zaczęło maleć. Częstość epidemii polio również.
Do roku 1955, kiedy to wprowadzano wynalezioną przez Salka szczepionkę na polio, ilość przypadków zachorowań na tę chorobę zdążyła już drastycznie zmaleć.
Po wprowadzeniu szczepionki, oficjele służby zdrowia zaostrzyli procedurę diagnozowania paraliżu dziecięcego.
Liczba przypadków zachorowań na polio spadała, ale inne choroby zaczęły być częściej diagnozowane.
Pierwszą szczepionkę Salka musiano wycofać z użycia, gdyż powodowała paraliż u zbyt dużej liczby dzieci.
Druga wersja szczepionki nie gwarantowała dożywotniej odporności tak, jak to zakładano.
Uważa się, że wszystkie odnotowane przypadki polio w Stanach Zjednoczonych od 1980 roku to przypadki poszczepienne.