Purim - Jewish satanic rituals.

Czy wyobrażacie sobie co by się działo, gdyby goje z jakiegokolwiek kraju urządzali takie seanse nienawiści, na których wieszaliby kukłę żyda?
Co to w ogóle jest?! Osoba duchowna celebruje uroczystość w trakcie której dokonuje symbolicznej egzekucji goja, potem wrzeszczy jak opętany i skacze po stole jak małpa a wierni zachowują się jak horda fanatyków owładniętych szałem mordowania!
Warto tu przypomnieć, co tak naprawdę świętują żydzi w czasie Purim. Otóż święto to ustanowione zostało na pamiątkę wydarzeń opisanych w Księdze Estery, gdzie możemy przeczytać, jak żydzi podstępnie uzyskali wpływy na dworze perskiego władcy Aswerusa. Podstęp polegał na tym, że zakonspirowany w otoczeniu króla żyd Mardocheusz wysłał znajdującą się pod jego opieką młodą żydówkę Esterę (swoją krewną) na casting, w trakcie którego wybierano nałożnicę dla monarchy. Żydówka ten casting wygrała i wspólnie ze swoim wujkiem Mardocheuszem tak omotała perskiego władcę, że ten zgodził się zamordować własnego doradcę Hamana (który ostrzegał króla przed żydowskim spiskiem) a następnie nakłoniła króla by zgodził się na eksterminację wszystkich swoich poddanych, którzy bronili perskiego interesu narodowego przed panoszącym się w kraju żydostwem. W efekcie doszło do potwornej zbrodni, w trakcie której żydzi dokonali holokaustu rdzennej ludności:
[..Wtedy rzekł król Aswerus do królowej Estery i do Żyda Mardocheusza: Oto dałem Esterze dom Hamana, a jego powiesili na drzewie, ponieważ wyciągnął rękę na Żydów...]
[...napisano według tego wszystkiego, co rozkazał Mardocheusz, do Żydów i do satrapów, i do namiestników, i książąt państw od Indii aż do Etiopii, to jest do stu dwudziestu siedmiu państw, do poszczególnych państw ich pismem i do poszczególnych ludów w ich języku, i do Żydów ich pismem w ich języku...]
[...I napisał w imieniu króla Aswerusa pismo [...] że król pozwala Żydom, mieszkającym w poszczególnych miastach zgromadzić się i [...] wytracić i wymordować, i wygubić wszystkich zbrojnych swoich wrogów wśród ludów i państw wraz z ich niemowlętami i kobietami, a także aby zabrali ich majętność w jednym dniu, we wszystkich państwach króla Aswerusa, dnia trzynastego miesiąca dwunastego, to jest miesiąca Adar...]
[...Dla Żydów nastało światło i wesele, i radość, i sława. We wszystkich bez wyjątku państwach i w każdym mieście, w miejscu, dokąd dotarło słowo króla i jego dekret dla Żydów, była radość i wesele, uczty i dzień zabawy. Wielu spośród narodów państwa perskiego przechodziło na judaizm, ponieważ padł na nich strach przed Żydami...]
[...Mardocheusz bowiem był wielki w domu królewskim i sława jego rosła po wszystkich państwach, tak że Mardocheusz wzrastał i coraz to większy się stawał.
Tak pokonali Żydzi wszystkich swoich wrogów przez uderzenie mieczem, przez zabójstwa i zagładę, i zrobili z nienawidzącymi ich wszystko, co chcieli.
Na zamku w Suzie zabili Żydzi i wycięli pięciuset mężczyzn.
I zabili Parszandatę, i Dalfona, i Aspatę, i Poratę, i Adalię, i Aridatę,
i Parmasztę, i Arisaja, i Aridaja, i Wajezatę - dziesięciu synów Hamana, syna Hammedaty...]
[...W tym samym dniu dowiedział się król o liczbie zabitych na zamku w Suzie.
Król rzekł do królowej Estery: W Suzie na zamku Żydzi zabili i wytracili pięciuset mężów i dziesięciu synów Hamana. A w pozostałych państwach króla, co uczynili? I jakie jest jeszcze twoje życzenie, a będzie dane tobie, i co za pragnienie dalsze, a stanie się?
I rzekła Estera: Jeśli królowi to się podoba, to niech pozwolą także jutro Żydom, którzy są w Suzie, na działanie według dekretu z dnia dzisiejszego, aby mogli dziesięciu synów Hamana powiesić na szubienicy.
I rzekł król: Niech się tak stanie! I wydano zarządzenie w Suzie, i dziesięciu synów Hamana powieszono.
A Żydzi, którzy byli w Suzie, zgromadzili się także w dniu czternastym miesiąca Adar i zabili w Suzie trzystu mężczyzn [...].
Reszta Żydów, którzy mieszkali w państwach króla, zgromadziła się i stanęła w obronie swego życia. I uwolnili się od wrogów, i zabili nienawidzących ich siedemdziesiąt pięć tysięcy [...]
Tak było trzynastego dnia miesiąca Adar. A czternastego odpoczęli i urządzili tegoż dnia ucztę i zabawę.
Żydzi zaś, którzy byli w Suzie, zgromadzili się trzynastego i czternastego dnia, a piętnastego odpoczęli i urządzili sobie tegoż dnia ucztę i zabawę.
Dlatego Żydzi mieszkający w miastach obchodzą dzień czternastego Adar jako dzień radości i ucztowania, i dzień zabawy oraz wzajemnego posyłania sobie darów z żywności...]