Ludzka przestarzałość

Film ku przestrodze i obudzeniu.

https://pl.wikipedia.org/wiki/Günther_Anders
Günther Anders (urodzony jako Günther Siegmund Stern) (ur. 12 lipca 1902 we Wrocławiu, zm. 17 grudnia 1992 w Wiedniu) – niemiecki filozof żydowskiego pochodzenia, pierwszy mąż Hannah Arendt. Jego rodzicami byli psycholodzy William Stern i Clara Stern.

"Aby z góry stłumić wszelkie bunty, nie należy robić tego brutalnie. Archaiczne
metody jak Hitler, są zdecydowanie przestarzałe. Wystarczy stworzyć zbiorowe
uwarunkowanie tak potężne, że sama idea buntu nie przyjdzie już nawet do
głowy. Najlepszym sposobem byłoby formatowanie ludzi od urodzenia poprzez
ograniczenie ich wrodzonych zdolności biologicznych...
Następnie kontynuujemy uwarunkowanie poprzez drastyczne obniżenie poziomu
i jakości edukacji, sprowadzając ją do formy bezwysiłkowego zajęcia. Osoba
niewykształcona ma ograniczony horyzont myślenia, a im bardziej ograniczone
jest jego myślenie - materialne, mierne, tym mniej może się buntować. Należy
sprawić, aby dostęp do wiedzy stał się coraz trudniejszy i elitarny... Niech
pogłębia się przepaść między ludźmi a nauką tak, aby informacje skierowane do
ogółu społeczeństwa zostały znieczulone wszelkimi możliwymi treściami -
szczególnie bez filozofii. Znów należy użyć przekonywania, a nie bezpośredniej
przemocy: będziemy transmitować masowo za pośrednictwem telewizji rozrywkę,
która zawsze pochlebia emocjom i instynktowi.
Zajmiemy umysły tym, co jest daremne i zabawne - nieustanną gadką i muzyką,
aby nie zadawać sobie pytań, nie uruchamiać myślenia.
Seksualność będzie najważniejsza - jako znieczulenie społeczne, nie ma nic
lepszego. Ogólnie rzecz biorąc, należy zabronić powagi egzystencji, wyśmiewać
wszystko, co ma wysoką wartość, utrzymywać ciągłe apologię lekkości, tak aby
euforia reklamy i konsumpcji stała się cenną składową standardu ludzkiego
szczęścia i wzorem wolności.
Tego typu napór na zbiorowość sam w sobie spowoduje taką integrację,
że jedynym lękiem (który trzeba będzie podtrzymywać) jest wykluczenie
z systemu i tym samym utrata dostępu do warunków materialnych niezbędnych
do szczęścia. Masowy człowiek, tak wyprodukowany, powinien być traktowany
takim, jakim jest: produktem, cielęciem i musi być monitorowany tak, jak powinno
być stado. Wszystko, co pozwala uśpić jego jasność, jego krytyczny umysł jest
dobre społecznie, zaś to co mogłoby go obudzić, musi być zwalczone,
wyśmiewane, duszone...
Wszelkie doktryny kwestionujące system muszą być najpierw określone jako
wywrotowe i terrorystyczne, a ci, którzy ją popierają, traktowani jako wrogowie
publiczni."
(Günther Anders „Ludzka przestarzałość” 1956)