Ideologiczny bełkot Hegla jest podstawą marksizmu i faszyzmu

Mgliste pojęcia i Ideologiczny bełkot nie są przypadkiem, lecz metodą wywiedzioną z filozofii Hegla i tradycji dialektycznej.
-- Mechanizm niejasności – ideologiczne hasła pozostają celowo niedookreślone, by „znaczyć wszystko i nic” oraz unikać falsyfikacji.
-- Przykład faszyzmu Gentilego – pokazany jako mieszanina nacjonalizmu, syndykalizmu i „aktualizmu”; cytaty mają ilustrować hermetyczny, „sekciarski” żargon.
-- Genealogia idei – od Heraklita (kult zmiany i sprzeczności), przez Platona (świat form), po Hegla (dialektyka, „krążenie” wokół Absolutu).
-- Dialektyka jako „magiczne” znoszenie sprzeczności – zamiast logiki: teza–antyteza–pojednanie, co ma utrzymywać pojęcia w sferze abstraktu.
-- Praktyka ruchów – rytuał, dynamizm, „ruch” zamiast programu; techniki kontroli znane z badań nad sektami (stygmatyzacja, zawstydzanie, rozmywanie znaczeń).