„Rewolucja Społeczna” po chińsku: władza, reedukacja i mechanizmy indoktrynacji

W materiale prof. Sarah Paine analizuje rządy Mao Zedonga jako przykład „rewolucji społecznej”, która nie była jedynie zmianą władzy politycznej, lecz systematycznym niszczeniem całych klas społecznych. Paine podkreśla, że język używany przez Komunistyczną Partię Chin celowo łagodzi rzeczywistość — pojęcia takie jak „rewolucja społeczna” czy „zjednoczenie narodowe” maskują masową przemoc, głód i terror.

Centralnym punktem wykładu jest Wielki Skok Naprzód i Wielki Głód, w wyniku którego zginęło ok. 40 milionów ludzi. Paine zaznacza, że nie był to efekt klęsk naturalnych, lecz decyzji politycznych: kolektywizacji wsi, przejęcia kontroli nad żywnością przez partię oraz kontynuowania eksportu żywności mimo masowego głodu. Zwraca uwagę, że większość ofiar stanowili cywile, głównie chłopi i dzieci.

Prof. Paine pokazuje także, jak KPCh manipuluje historią, przyznając fakty, ale wypaczając ich przyczyny. W kontrze do maoizmu przedstawia Tajwan jako dowód, że chińskie społeczeństwo może funkcjonować w demokracji i dobrobycie. W jej ocenie ostatecznym celem komunizmu w Chinach nigdy nie były reformy czy równość, lecz utrzymanie absolutnej władzy poprzez przemoc, propagandę i indoktrynację.