Πλάτων: Απολογία Σωκράτους

Η «Απολογία Σωκράτους» είναι ένα φιλοσοφικό έργο του Πλάτωνα που παρουσιάζει την απολογία (δηλαδή την υπεράσπιση) του φιλοσόφου Σωκράτη στο δικαστήριο της αρχαίας Αθήνας. Το έργο βασίζεται στη δίκη του Σωκράτη το 399 π.Χ., όταν κατηγορήθηκε ότι δεν σέβεται τους θεούς της πόλης και ότι διαφθείρει τους νέους.

Στο κείμενο, ο Σωκράτης μιλάει ο ίδιος και προσπαθεί να αντικρούσει τις κατηγορίες. Δεν ζητάει συγγνώμη ούτε προσπαθεί να συγκινήσει τους δικαστές, αλλά υπερασπίζεται τη ζωή και τη φιλοσοφία του με ειλικρίνεια και λογικά επιχειρήματα. Υποστηρίζει ότι η αποστολή του ήταν να κάνει τους ανθρώπους να σκέφτονται, να αμφισβητούν και να αναζητούν την αλήθεια.

Ένα βασικό θέμα του έργου είναι η φράση «ἓν οἶδα ὅτι οὐδὲν οἶδα» (ένα ξέρω, ότι τίποτα δεν ξέρω), που δείχνει τη στάση του Σωκράτη απέναντι στη γνώση: θεωρεί τον εαυτό του σοφό μόνο επειδή αναγνωρίζει την άγνοιά του. Μέσα από αυτή τη στάση, ασκεί κριτική σε όσους νομίζουν ότι γνωρίζουν τα πάντα χωρίς πραγματική σοφία.

Παρόλο που στο τέλος καταδικάζεται σε θάνατο, ο Σωκράτης παραμένει πιστός στις αρχές του και δείχνει ότι η ηθική και η αλήθεια είναι πιο σημαντικές από τη ζωή. Η «Απολογία Σωκράτους» δεν είναι μόνο ένα ιστορικό κείμενο, αλλά και ένα έργο που μας καλεί να σκεφτούμε για τη δικαιοσύνη, την ελευθερία της σκέψης και το θάρρος να υπερασπιζόμαστε τις αξίες μας.